پاییز همیشه برای من غم انگیزه

به خصوص پاییزی كه دور از خانواده ام باشم.

هرسال با بوی مهر از خانواده ام

از حافظیه

از باغ ارم

خداحافظی می كنم و راهی دانشگاه می شوم!

حالا واسه چند روزی برگشتم و هوای زادگاهم رواستشمام می كنم...

ببخشید كه مثه قبل نمی تونم آپ كنم و بیام تك به تك دعوتتون كنم

قول میدم هر وقت كه بتونم هم آپ كنم هم بهتون سر بزنم...

پس اگه دیر به دیر بهتون سر می زنم،تاخیر منو ببخشید.

شاید هیچ وقت شما رو ندیده باشم اما بدونید خیلی دوستتون دارم و از اینكه

بهم سر می زنید ممنونم...

و امــــــــــــا شعر:

برگ های خاطره

روی سنگ فرش حیاط می ریزند.

نارنجی تر از این نمی شود باور كرد،

پاییز آمده است

و دستانش بوی مهر می دهد.

منتظرم چمدان باز كند

و اما باز

دلتنگی برایم سوغات آورده

می روم جلوی آینه

یعنی به من می آید؟

یعنی این قدر به من می آید كه هر سال...

بگذریم

پاییز جان!

اگر سهمم از عقیق های زرد و نارنجی ات،

رگه های دلتنگی ست

چه به من بیاید،چه نیاید

آن را دوست دارم

و به آینه می گویم سكوت كند

تو هم با خیال راحت

میان سكوت آینه های من

خش خش كن.